29 Mart 2010 Pazartesi

Beklenen Zaman

Ortalık sessiz...
Harab düşmüş ortalık.
Her şey sersefil...

Hislerim karışmış.
Altüst olmuş her şey...
Yapayalnız kalmışım.

Bekleyişteyim.
Bekliyorum her zaman ki gibi...
'Sen'i bekliyorum.

Ey gelmesi gereken 'Sen'!
Neredesin?

Sabrediyorum.
Sabrediyor ve acı çekiyorum.
Sitem ediyorum hergüne..


Umut ediyorum.
Umutla bekliyorum.
Umudun en zor katresinde...
Yeniden ‘Sen’ doğuyorsun içime..

Susuyorum.
Susmak zor geliyor
Susmak acı veriyor
Susuyorum ama dayanamıyorum.
Susuyorum çünkü 'Sen'i bekliyorum...


Gerçek 'Sen'i bekliyorum.
'Seni' konuşmayı bekliyorum.
Bu sade bir bekleyiş değil
Bu büyük bir hazırlık
'Beklenen'e olan hazırlık..

Yılmadan,uyumadan
Nefes almadan bir
Bekleyiş bu...

Gel artık ey 'Sen'
Konuş de
Artık duyur de
Sessiz kaldığın her şeye
Bir cevap ver de
Bu kadar sustuğuna değsin de...

Yaşa ve yaşat de..
Sev ve sevdir..
Gerekirse öl de..
Ama gel ve de..

'Sen'i bulmak ve bilmek istiyorum..
'Sen'i şuurlu 'Ben'lerden başka kimse bilmez
'Sen' iyice unutturmadan gel artık
Gel ki 'Sen' görsün herkes
Beklenen Zaman ne imiş..

'Beklenen Zaman' 'Sen'in olduğun yerdir
'Sen'in bastığın yerdir..
'Sen'e aşık olduğum kalbimdir...
'Sen'in yerin bazen kalbimin tamamı
Bazen aklım,bazen omzum,başım
Bazen gökyüzü,bazen rüyadır..
Senin yerin benden içeridir..
Benden uzak değildir..

Yunus BECİT
Mart 2010